สังข์ทอง

กาลครั้งหนึ่ง มีพระมเหสีองค์หนึ่งให้กำเนิดทารก แต่มันไม่ใช่ทารก มันคือหอยสังข์สีทอง

มเหสีอีกองค์ที่ขี้อิจฉา กระซิบทูลพระราชาว่า หอยสังข์! นี่คือลางร้าย! และพระราชาก็ทรงเชื่อนาง

พระมเหสีผู้อ่อนโยนจึงถูกขับออกจากวัง ไม่มีสิ่งใดติดตัวไปนอกจากหอยสังข์สีทองประหลาดของนาง

นางอาศัยอยู่ในกระท่อมซอมซ่อริมทุ่งนา และทุกวันเมื่อนางกลับถึงบ้าน พื้นถูกกวาดสะอาด ข้าวก็หุงสุกเรียบร้อย มีใครบางคนคอยช่วยนางอยู่

วันหนึ่ง นางกลับบ้านเร็วกว่าปกติ แล้วแอบมองผ่านประตู เด็กชายตัวน้อยสีทองคลานออกมาจากหอยสังข์ ลูกชายของนาง สังข์ทอง

แต่มเหสีขี้อิจฉาได้ข่าวเรื่องเด็กทองคำ นางสั่งให้คนรับใช้ลักพาตัวเขาไป แล้วโยนลงแม่น้ำ

ลึกลงไปใต้น้ำ พญานาครับตัวเขาไว้ แล้วพาไปส่งอย่างปลอดภัยที่ฝั่งไกลโพ้น

ที่นั่น ยักษ์ตนหนึ่งชื่อ นางพันธุรัต พบเขาเข้า นางตัวใหญ่ มีเขี้ยว แต่นางรักเขาทันที เหมือนลูกในไส้

นางให้ทุกสิ่งแก่เขา มีเพียงประตูบานเดียว ที่นางบอกว่าห้ามเปิดเด็ดขาด

แน่นอน วันหนึ่งเขาก็เปิดมัน หลังประตูคือบ่อทองคำเหลว เขาก้าวลงไป แล้วขึ้นมาเปล่งประกาย เป็นสีทองตั้งแต่หัวจรดเท้า

ข้างบ่อมีเกือกแก้ววิเศษที่บินได้ ไม้เท้า และรูปเงาะ ชุดคนป่าผิวดำหยาบกร้าน กับใบหน้าตลก ๆ เขาสวมมันเข้าไป ตอนนี้ เขาคือเจ้าเงาะ

เขาบินจากไปเพื่อตามหาแม่ นางพันธุรัตวิ่งตามไปถึงริมฝั่ง ร้องเรียกเขา ก่อนที่หัวใจจะแตกสลาย นางสอนมนต์เรียกเนื้อเรียกปลาให้เขา

ที่เมืองสามล ธิดาทั้งเจ็ดของพระราชากำลังเลือกคู่ เจ้าชายรูปงามมายืนเรียงรายอยู่ใต้ระเบียง แต่ธิดาองค์สุดท้อง รจนา มองข้ามพวกเขาทั้งหมด ไปที่ชายป่าหน้าตลกที่ยืนอยู่ข้างหลัง มีเพียงนางที่มองเห็นแสงทองเรือง ๆ ใต้รูปเงาะ

ตามเรื่องเล่าดั้งเดิม นางโยนพวงมาลัย และมันก็ตกลงที่เจ้าเงาะ พี่สาวของนางหัวเราะเยาะ ส่วนพระบิดากริ้วหนัก

พระราชาส่งทั้งสองไปอยู่ในกระท่อมหลังเล็ก รจนาไม่ใส่ใจเลย นางรู้ดีว่านางแต่งงานกับใคร พระราชาตั้งบททดสอบที่เป็นไปไม่ได้ เพื่อให้ทั้งสองอับอาย ทั้งหาปลาให้ได้มากที่สุด และล่าเนื้อให้ได้มากที่สุด แต่ด้วยมนต์ของนางยักษ์ เจ้าเงาะชนะทุกครั้ง

แล้ววันหนึ่ง พระอินทร์เสด็จลงมาจากสวรรค์ ท้าเมืองสามลแข่งตีคลี หากเมืองสามลแพ้ บ้านเมืองจะล่มสลาย

ลูกเขยรูปงามทั้งหกของพระราชาขี่ม้าออกไป แต่ไม่ได้เรื่องเลยสักคน

แล้วชายป่าคนหนึ่งก็ควบม้าเข้ามาในสนาม และถอดรูปเงาะออก ข้างใต้คือเจ้าชายทองคำผู้เปล่งประกาย สังข์ทองชนะการแข่งขัน และกอบกู้บ้านเมืองไว้ได้ ทุกคนที่เคยหัวเราะเยาะเจ้าเงาะต่างพูดไม่ออก

พระราชาทรงต้อนรับเขาด้วยความยินดี และในที่สุด สังข์ทองก็ได้พบแม่ของเขาอีกครั้ง

เรื่องนี้มาจากนิทานพุทธศาสนาโบราณ และเมื่อสองร้อยปีก่อน ได้กลายเป็นบทละครไทยที่มีชื่อเสียง เด็กไทยยังได้อ่านเรื่องนี้ที่โรงเรียน และเจ้าเงาะก็ยังเป็นตัวละครยอดนิยมของละครตลกไทย

เพราะส่วนที่ดีที่สุดของเรื่อง ไม่ใช่ทองคำ แต่คือเจ้าหญิงที่มองเห็นมัน ในวันที่ไม่มีใครมองเห็น