ข้ามไปยังเรื่อง
Read in English
เทือกเขาดอยนางนอนยามรุ่งอรุณ เหนือขึ้นไปในก้อนเมฆมีใบหน้าโปร่งแสงของเจ้าหญิงกำลังหลับตา

ตำนานล้านนา · อ่าน 3 นาที

ดอยนางนอน

Doi Nang Non

เจ้าหญิงล้านนาหนีไปกับคนเลี้ยงม้าและรอเขาอยู่ที่ปากถ้ำ จนนางกลายเป็นภูเขา หลายร้อยปีต่อมา ใต้ภูเขาลูกนั้น ทีมนักฟุตบอลเยาวชนติดอยู่ในถ้ำหลวง และคนทั้งโลกก็ภาวนาไปพร้อมกัน

รุ่งอรุณเหนือเทือกเขาหินปูนทางภาคเหนือ สันเขาเป็นรูปหญิงสาวนอนหงาย มีหน้าผาก จมูก ริมฝีปาก และผมยาว

บทที่

หญิงสาวผู้หลับใหล

ทางเหนือสุดของประเทศไทย มีเทือกเขาอยู่แนวหนึ่ง มองให้ดี หน้าผาก จมูก ริมฝีปาก ผมยาวสยายไปตามไหล่เขา หญิงสาวคนหนึ่ง กำลังหลับใหล ผู้คนเรียกนางว่า ดอยนางนอน ภูเขาแห่งหญิงสาวผู้หลับใหล และครั้งหนึ่ง นางเคยเป็นเจ้าหญิง

วังล้านนาโบราณท่ามกลางหมอกบนภูเขา เรือนไม้สักหลังคาซ้อนชั้นประดับกาแล เจ้าหญิงยืนอยู่ที่ระเบียง

บทที่

รักต้องห้าม

นานมาแล้ว ในอาณาจักรล้านนาโบราณทางภาคเหนือ มีเจ้าหญิงองค์หนึ่ง

คอกม้าหลวงยามอาทิตย์ตก เจ้าหญิงมาเยี่ยมม้า คนเลี้ยงม้ายื่นดอกบัวให้นาง

นางตกหลุมรักชายหนุ่มผู้เลี้ยงม้าหลวง คนเลี้ยงม้า คนเดียวที่นางไม่มีวันได้แต่งงานด้วย

ลำธารกลางป่าใต้แสงจันทร์ เจ้าหญิงกับคนเลี้ยงม้านั่งด้วยกันบนก้อนหิน กระซิบกระซาบและหัวเราะ

ทั้งสองแอบพบกันริมลำธารในป่า ใต้แสงจันทร์ และไม่นาน เจ้าหญิงก็ตั้งครรภ์ลูกของเขา

ในท้องพระโรง พระราชาล้านนาผู้เข้มงวดทรงชี้ด้วยความกริ้วไปที่คนเลี้ยงม้า ทหารก้าวออกมา

เมื่อพระบิดาของนางทรงทราบ พระองค์ก็กริ้วหนัก

คืนพายุ เจ้าหญิงกับคนเลี้ยงม้าขี่ม้าตัวเดียวกันหนีออกจากประตูวังท่ามกลางสายฝน

บทที่

หนีเข้าป่าเขา

ในคืนพายุคืนหนึ่ง ทั้งสองจึงหนีไปด้วยกัน บนหลังม้าตัวเดียว มุ่งหน้าเข้าสู่ขุนเขาอันมืดมิด

ปากถ้ำบนภูเขาสูงในหมอก เจ้าหญิงที่ตั้งครรภ์นั่งพักบนผ้าห่มข้างกองไฟเล็ก ๆ คนเลี้ยงม้านำฟืนมาให้

ทั้งสองได้ที่พักพิงที่ปากถ้ำแห่งหนึ่ง สูงบนภูเขา เขาเก็บฟืน ตักน้ำ และคอยดูแลนาง

ปากถ้ำยามรุ่งอรุณ คนเลี้ยงม้าวางแหวนทองเรียบ ๆ ไว้ในมือเจ้าหญิง และสัญญาว่าจะกลับมาก่อนมืด

เช้าวันหนึ่ง เขาออกไปหาอาหาร ในบางสำนวน เขาทิ้งแหวนไว้ให้นาง พร้อมคำสัญญาว่า ข้าจะกลับมาก่อนมืด

ทางเดินในป่ามืด คนเลี้ยงม้าถือตะกร้าผลไม้ หันกลับไปมองภูเขา ข้างหน้าในดงไม้มีแสงคบเพลิงของทหาร

แต่ทหารของพระบิดากำลังค้นหาอยู่ทั่วป่า เขาไม่ได้กลับมาอีกเลย

หลายวันต่อมา เจ้าหญิงนั่งอยู่ลำพังที่ปากถ้ำ กำแหวนทองไว้ มองทางเดินที่ว่างเปล่าทั้งน้ำตา

บทที่

นางกลายเป็นภูเขา

เจ้าหญิงรอคอย วันแล้ววันเล่า กำแหวนของเขาไว้ เฝ้ามองทางเดิน จนหัวใจของนางแตกสลาย

บนไหล่เขายามพลบค่ำ เจ้าหญิงเอนกายลงพักบนผืนหญ้าอย่างสงบ มือวางบนอก ค่อย ๆ หลับตาลง

นางล้มตัวลงนอนพักบนไหล่เขา… และไม่ได้ลุกขึ้นมาอีกเลย

รุ่งอรุณแห่งการกลายร่าง ร่างที่หลับใหลของเจ้าหญิงเรืองแสงและขยายใหญ่ กลายเป็นเทือกเขายาวที่มีป่าปกคลุม

และตรงนั้นเอง ตำนานเล่าว่า ร่างของนางกลายเป็นภูเขา หญิงสาวผู้หลับใหล ที่เรายังมองเห็นทาบอยู่กับท้องฟ้า

ลึกเข้าไปในถ้ำ ลำธารสีฟ้าครามเรืองแสงไหลคดเคี้ยวระหว่างหินปูน มีประกายในน้ำราวกับหยาดน้ำตา

บ้างว่าลำธารในถ้ำใต้ร่างของนางคือเลือดของนาง บ้างก็ว่า คือน้ำตาของนาง

ศาลเจ้าแม่นางนอนที่ปากถ้ำในปัจจุบัน รูปปั้นหญิงสาวนอนเอนกายล้อมรอบด้วยดอกไม้และชุดไทย

ทุกวันนี้ ที่ปากถ้ำ มีศาลเล็ก ๆ ของเจ้าแม่นางนอน ผู้คนยังนำดอกไม้มาถวาย และขอให้นางคุ้มครอง

มิถุนายน ฝนมรสุมตกหนัก ปากถ้ำขนาดใหญ่มืดมิด มีจักรยานเด็กและกระเป๋าฟุตบอลพิงราวอยู่เรียงกัน

บทที่

มิถุนายน 2561

ถ้ำแห่งนั้นชื่อว่า ถ้ำหลวง และในเดือนมิถุนายน ปี 2561 คนทั้งโลกก็ได้รู้จักชื่อนี้ นักฟุตบอลเยาวชนสิบสองคนกับโค้ชของพวกเขา เข้าไปในถ้ำหลังซ้อมบอล แล้วฝนมรสุมก็มาเร็วกว่าปกติ น้ำท่วมปิดทางออก ขังพวกเขาไว้ลึกใต้ร่างของหญิงสาวผู้หลับใหล

คืนฝนตกที่ปากถ้ำ ทีมกู้ภัยในเสื้อกันฝนและหมวกนิรภัยพร้อมไฟฉายคาดหัว เชือก เครื่องสูบน้ำ และเต็นท์ แสงไฟมากมายในหมอก

ผู้คนนับพันมาช่วยเหลือ ทั้งทหาร อาสาสมัคร และนักดำน้ำในถ้ำจากทั่วโลก

คืนฝนตกที่ศาลในถ้ำ ผู้คนคุกเข่าจุดเทียน ธูป และถวายดอกไม้หน้ารูปปั้นเจ้าแม่นางนอน ภาวนาด้วยใบหน้าที่ต้องแสงเทียน

และที่ศาลเล็ก ๆ แห่งนั้น ครอบครัวและชาวบ้านจุดเทียน แล้วภาวนาขอให้เจ้าหญิงปล่อยเด็ก ๆ กลับบ้าน

ใต้น้ำในโพรงถ้ำที่น้ำท่วม นักดำน้ำในชุดเต็มยศพร้อมไฟส่อง นำทางกันไปตามเชือกนำทางผ่านน้ำขุ่น

เก้าวันต่อมา นักดำน้ำพบพวกเขายังมีชีวิตอยู่ การพาออกมายิ่งยากกว่านั้น และผู้ช่วยเหลือคนหนึ่ง อดีตหน่วยซีลแห่งกองทัพเรือไทย ชื่อ สมาน กุนัน ได้สละชีวิตในภารกิจนี้

รุ่งเช้าหลังฝนหยุด เทือกเขาดอยนางนอนเรืองรองในแสงทอง มีรุ้งกินน้ำพาดผ่าน ผู้คนที่เชิงเขาโห่ร้องและกอดกัน

บทที่

กลับบ้าน

วันที่สิบกรกฎาคม คนสุดท้ายก็ออกมาได้ ทั้งสิบสามคนได้กลับบ้าน

ชาวเชียงรายหลายคนจะบอกคุณว่า หญิงสาวผู้หลับใหลคอยเฝ้าดูแลพวกเขาอยู่ บางคนก็มากราบขอบคุณนาง

เจ้าหญิงผู้สูญเสียทุกสิ่ง และกลายเป็นภูเขาที่คอยปกป้อง